W porównaniu z innymi budynkami inwentarskim, owczarnie wydają się mniej skomplikowane, a więc łatwiejsze do zaprojektowania i budowy. Tak jest tylko pozornie, ponieważ i one muszą zapewniać zwierzętom dobrostan i umożliwiać prowadzenie hodowli w zgodzie ze standardami europejskimi.

Podstawowy problem dla inwestora to lokalizacja owczarni. Powinna ona być umiejscowiona w pobliżu naturalnych zasobów paszowych, a więc w niedalekiej odległości od pastwisk. Każda owczarnia musi mieć tzw. okólnik (wybieg dla zwierząt częściowo zadaszony, pod którym owce chronią się w czasie upałów i deszczów) z utwardzoną nawierzchnią. W zwartej zabudowie zagrody, chociaż jest tam zazwyczaj mało miejsca, okólnik jest również konieczny. Zawsze powinien on mieć powierzchnię dwu- , trzykrotnie większą od powierzchni wnętrza budynku przeznaczonej dla zwierząt. Generalnie owczarnię zawsze lepiej lokować w sąsiedztwie pastwisk, unikniemy wtedy problemów związanych z częstym przegonem stada zwierząt – z owczarni na łąkę i z powrotem.

W przypadku owiec rozróżniamy dwa systemy hodowli w budynkach:

• na głębokiej ściółce
• na płytkiej ściółce

Wysokość głównej hali owczarni uzależniona będzie właśnie od przyjętego systemu. W pierwszym przypadku powinna wynosić 4,5 – 5 metrów – w drugim może być o 1 metr niższa.

Współczesna technika budowlana pozwala na realizacje obiektów hodowlanych o dużej rozpiętości, możemy więc – w zależności od przyjętego systemu chowu owiec – wybrać taką szerokość hali, jaka umożliwi sprawną obsługę zwierząt, przede wszystkim karmienie, pojenie, dojenie i usuwanie odchodów. W halach o rozpiętości powyżej 18 metrów umieścimy dodatkowo świetliki i okna w połaci dachowej, ponieważ te zainstalowane w ścianach bocznych nie będą w stanie zapewnić wystarczającej ilości światła naturalnego.

Dla utrzymania odpowiednich wartości poszczególnych elementów składowych mikroklimatu (temperatura, wilgotność powietrza, stężenie gazów) owczarnia musi mieć skuteczny system wentylacji zapewniający usuwanie zużytego powietrza, dostarczanie świeżego powietrza i zmniejszanie zawilgocenia (zbyt duża wilgoć wpływa m.in. niekorzystnie na jakość wełny). Często wystarczy system wentylacji grawitacyjnej (naturalnej) polegający na przemieszczaniu się powietrza z zewnątrz do środka przez otwory nawiewne. Trzeba jednak tak wietrzyć pomieszczenia, aby nie powstawały przeciągi, które są szkodliwe przede wszystkim dla małych jagniąt oraz dorosłych osobników po strzyży.

Jeśli chodzi o konstrukcję owczarni, to i w tym przypadku fachowcy uważają, że najkorzystniej jest, aby budynek taki był jednonawowy bez słupów pośrednich. Trzeba bowiem przewidywać możliwość zarówno jej rozbudowy jak i zmiany przeznaczenia np. w sytuacji całkowitej nieopłacalności hodowli owiec.

Podłogi owczarni powinny być wykonane z betonu klasy B20 i muszą być szczelne oraz wytrzymałe – woda gruntowa nie może przesiąkać do wnętrza, a płynne odchody do gruntu. Jeżeli prowadzimy chów na płytkiej ściółce, podłogi należy koniecznie zaizolować termicznie. Można użyć do tego keramzytobetonu lub betonu z warstwą styropianu.

Mikroklimat i budynek owczarni - otwórz

Rozwiązując wnętrze owczarni powinno się uwzględniać tzw. pomieszczenia obsługowe służące do dojenia owiec, strzyżenia, przycinania racic, szczepienia, przechowywania paszy i narzędzi. Mogą też znaleźć się tam pomieszczenia socjalno-sanitarne dla obsługi stada.

To, oczywiście, tylko niektóre uwagi dotyczące projektu i budowy owczarni. Architekt wykonujący projekt powinien dobrze znać systemy utrzymania owiec i obowiązujące w tym zakresie standardy. Inaczej jego projekt nie będzie odpowiadał stawianym wymaganiom, a hodowca narażony zostanie na duże straty.

Poniżej zamieszczamy link do poradnika, który stanowi kompendium wiedzy na temat systemów utrzymania owiec.

Systemy utrzymania owiec – otwórz poradnik -  pobierz

pobierz Adobe Acrobat