Czy można nałożyć nowy tynk na stary o fakturze baranka? Czy należy liczyć się z tym, że trzeba będzie usunąć w całości warstwę istniejącego starego i uszkodzonego już tynku?

Usunięcie tynku cienkowarstwowego, czyli warstwy elewacyjnej systemu ocieplenia ścian budynku, nie jest dobrym pomysłem. Podczas wykonywania takich prac można uszkodzić inne warstwy układu składającego się na ocieplenie, a szczególnie warstwę zbrojącą, co w praktyce decyduje o stabilności i trwałości całego ocieplenia. Takie uszkodzenie powoduje zwiększenie kosztów odnowy elewacji.

Jak więc rozwiązać ten problem ?

Naprawa uszkodzonego fragmentu elewacji

Na wstępie musimy oczyścić powierzchnię ściany z wszelkich zabrudzeń. Najlepiej użyć do tego wody pod ciśnieniem o rozproszonym strumieniu oraz miękkiej szczotki. Taka naprawa jest absolutnie niezbędna w przypadku, gdy został uszkodzony (mechanicznie) materiał termoizolacyjny i naruszona ciągłość siatki zbrojącej. Uszkodzony fragment należy wyciąć z elewacji (np. szlifierką kątową) oraz dokładnie oczyścić siatkę (zbrojenie) wokół uzupełnianego elementu. Następnie wklejamy na zaprawę odpowiednio przycięty fragment materiału termoizolacyjnego, a po jej związaniu nanosimy w miejscu uzupełnienia zaprawę klejącą i zatapiamy w niej siatkę (wklejana siatka ma zachodzić ok. 5 cm na siatkę istniejącą).


Tak wygląda dom ze świeżo odnowioną elewacją. W wiejskim krajobrazie prezentuje się znakomicie. fot. Atlas

Nakładanie tynku

Po naprawie i oczyszczeniu powierzchnię tynku trzeba wyrównać, ponieważ nakładanie tynku bezpośrednio na inny tynk cienkowarstwowy z wyraźną fakturą, może sprawiać trudności (jest też nieekonomiczne). W tym celu można użyć zaprawy klejącej lub, gdy warstwa zaprawy wyschnie, konieczne jest nałożenie na nią podkładowej masy tynkarskiej. Jej zastosowanie poprawi przyczepność tynku i ograniczy możliwość wystąpienia na jego powierzchni plam od podłoża.

Po wyschnięciu masy tynkarskiej (czyli po 4-5 godzinach) możemy przystąpić do nakładania tynku cienkowarstwowego np. mineralnego lub akrylowego czy też akrylowego tynku do barwienia w masie. W przypadku użycia tynku przeznaczonego do malowania konieczne jest wykonanie powłoki malarskiej, która tynkowanej powierzchni zapewni właściwą odporność na warunki atmosferyczne. Można również użyć tynków silikatowych lub silikonowych. Obydwa rodzaje tynków mogą mieć fakturę typu baranek lub drapaną.

Na tak przygotowane podłoże nakładamy tynk równomierną warstwą o grubości ziarna kruszywa za pomocą gładkiej pacy ze stali nierdzewnej. Nadmiar materiału należy ściągać, umieścić ponownie w wiadrze i przemieszać. Na powstałą powierzchnię faktura nakładana jest pacą z tworzywa sztucznego.

Niezmiernie ważne jest doświadczalne ustalenie (dla danego typu podłoża i danej pogody) maksymalnej powierzchni możliwej do wykonania w jednym cyklu technologicznym (naciągnięcie i zatarcie). Trzeba pamiętać o zasadzie, że materiał należy nakładać metodą „mokre na mokre”. Przerwy technologiczne muszą być z góry zaplanowane, a tynkowana powierzchnia chroniona zarówno w trakcie prac jak i w okresie wysychania tynku przed bezpośrednim nasłonecznieniem, działaniem wiatru i opadów atmosferycznych. W zależności od podłoża, temperatury i wilgotności względnej powietrza czas wysychania tynku wynosi od ok. 12 do 48 godzin. Podczas wykonywanych prac i wysychania tynku temperatura podłoża i otoczenia powinna wynosić od +5°C do + 25°C.