Inwestor zobowiązany jest do zorganizowania procesu budowlanego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia - zarówno robotników pracujących na budowie, jak również wszystkich osób postronnych, które mogą znaleźć się w pobliżu budowy lub na jej terenie. Ten obowiązek nakłada na niego art. 18 Prawa budowlanego. Za jego niedopełnienie inwestor może ponieść odpowiedzialność karną ( np. za wypadki )  i cywilną ( w wyniku dochodzeń odszkodowań ).

Na budowach na wsi niewielu inwestorów przestrzega tego przepisu. Po nieogrodzonym terenie budowy porusza się przeważnie kto chce, w tym małe dzieci.

Wykopy

Prace na budowie zaczynamy od doprowadzenia mediów, a następnie wykonujemy fundamenty. Jedne i drugie roboty wymagają wykopów. Każdy wykop, którego głębokość jest większa niż 1 metr, powinien mieć ściany obudowane szalunkiem. Szalunek może być niepełny, ale w miejscu, w którym przebywa człowiek, musi być odpowiednio mocny ( ściany wykopu mogą też być „skarpowane” tj. mieć ścięte krawędzie ) . Ziemia z wykopu powinna być składowana w odległości co najmniej 60 centymetrów od jego krawędzi. Gdy nie są prowadzone żadne prace, wykop powinien być albo przykryty stabilną przykrywą, albo ogrodzony w odległości 1 metra od krawędzi.

Ogrodzenie

Przed rozpoczęciem robót teren budowy powinien zostać ogrodzony w sposób uniemożliwiający wejście osobom nieupoważnionym. Ogrodzenie powinno być trwałe i stabilne. Jego wysokość nie może być niższa od 1,5 m.

Składowanie materiałów

Składowanie dozwolone jest tylko w wyznaczonych miejscach i powinno być zorganizowane tak, aby uniemożliwić ich wywrócenie się lub zsunięcie. Należy pozostawić przestrzeń szerokości min 75 cm na przejścia dla ludzi. Stosy np. żwiru lub piasku nie powinny być wyższe od 2 m - materiały w workach można układać do 10 warstw. Nie wolno opierać materiałów o płoty, słupy lub ściany budynków.

Roboty na wysokości

W strefie 6 m od miejsca wykonywania robót na wysokościach mogą spadać na ziemię różne przedmioty. Trzeba więc tę strefę wygrodzić taśmą ostrzegawczą.

Jeżeli pracuje się na drabinach o długości 2 metrów, to trzeba, aby były one stabilne, zabezpieczone przed przewróceniem – nie można ustawiać ich na nierównym lub grząskim gruncie. Jeżeli drabina służy do wchodzenia na inny poziom, powinna wystawać przynajmniej 75 cm ponad powierzchnię, na którą prowadzi.

Na wsi stosuje się głównie drabiny własnej produkcji. Wykonując je należy pamiętać, aby szczeble umieścić w zaciosach. Na budowach nie można stosować drabin z nabitymi szczeblami.

Prace na wysokości można wykonywać też korzystając z innego sprzętu - z rusztowań lub kozłów z podestem. Każdy pomost, na którym pracuje człowiek powinien mieć barierkę na wysokości 1,1 m zabezpieczającą przed upadkiem z wysokości oraz krawężnik o wysokości 15 cm zabezpieczający przed wypadnięciem narzędzi znajdujących się na pomoście. Podobnie powinny być zabezpieczone wszystkie przejścia na wysokości, a także przestrzenie otwarte np. stropy, gdy nie są jeszcze obudowane ścianami. Pomost nie może być zbudowany z luźno ułożonych desek. Również biegi schodów powinny mieć bariery tymczasowe.

Odpowiedzialność

Za wszystko, co dzieje się na budowie – również w okresie przerw w pracy – odpowiada inwestor. Dlatego powinien zadbać o należyte jej zabezpieczenie i zapewnienie odpowiednich warunków pracy. Może zdjąć z siebie tę odpowiedzialność jeśli wynajmie wykonawczą firmę budowlaną, którą w umowie o roboty budowlane zobowiąże do przestrzegania przepisów BHP. Na wsi, gdzie wiele prac budowlanych wykonuje się na czarno to jednak rzadka praktyka. Rolnik ( inwestor ), który buduje w ten sposób, powinien być szczególnie uczulony na to, co dzieje się na jego budowie. Za każdy wypadek będzie bowiem odpowiadał osobiście.