

CHARAKTERYSTYKA OBIEKTU
Budynek wolno stojący, niepodpiwniczony, parterowy z poddaszem użytkowym. Projekt dotyczy stajni dla 20 koni, ale zawiera dodatkowe schematy technologiczne alternatywnego wykorzystania budynku. Założono technologiczne powiązanie z budynkiem stodoły i magazynem zboża w zakresie rezerwy pasz. Zadawanie pasz wózkiem ręcznym do żłobów. Usuwanie obornika – ręczne, wózkiem lub lub przyczepą na pole lub płytę gnojową. Technologia wykonawstwa i materiały tradycyjne. Zastosowano stolarkę typową oraz niezbędne instalacje. Wentylacja grawitacyjna. KONSTRUKCJA
Fundamenty – betonowe wylewane.
Stopy pod słupy – żelbetowe.
Słupy – z rur stalowych.
Ściany zewnętrzne – warstwowe ocieplone.
Strop – z płytek WPS–100 opartych na dwuteownikach stalowych 140.
Dach – więźba drewniana, płatwiowo–kleszczowa.
Pokrycie – dachówka ceramiczna karpiówka lub blacha powlekana.
Powierzchnia zabudowy – 207,4 m2
Powierzchnia użytkowa – 180,8 m2
Kubatura – 1095,0 m3
Autor projektu – arch. Lucyna Siarnecka
Projekt może być realizowany na terenie płaskim (spadek ok. 0,5 %), na większej części obszaru kraju. ELEMENTY TECHNOLOGII
1. Projektowany obiekt przeznaczony jest dla 20 koni. W budynku znajduje się 8 podwójnych stanowisk dla koni i 4 boksy zamknięte dla klaczy ze źrebiętami, a na parterze budynku – dyżurka, paszarnia z wejściem na poddasze i przejazdowy korytarz paszowo–gnojowy.
2. Projekt zawiera schematy technologiczne alternatywnego wykorzystania wnętrza budynku jako:
- chlewni dla tuczników – w trzech wariantach układu kojców dla 84, 94 i 108 sztuk,
- obory dla młodego bydła opasowego dla 32 sztuk,
- owczarni dla 120 sztuk,
- pomieszczenia do hodowli kóz.
3. Wyposażenie stanowisk dla koni i boksy dla klaczy ze źrebiętami w żłoby i drabiny paszowe. Pojenie zwierząt – przez obsługę z wiader. Konie na stanowiskach będą wiązane, a klacze w kojcach – bez uwięzi. Utrzymanie zwierząt – na ściółce.
4. Zapotrzebowanie wody zimnej do pojenia zwierząt – 1,43 m3/dobę. Do budynku będzie wprowadzona instalacja wodociągowa z zaworem czerpalnym.
5. Poddasze przewidziane jest do składowania słomy na ściółkę oraz siana i pasz treściwych. Z poddasza słoma i pasze dostarczane będą na poziom parteru przez otwory w stropie znajdujące się nad korytarzem paszowo–gnojowym. Przygotowanie pasz – w paszarni, dostarczanie do żłobów – wózkiem ręcznym.
6. Podłoga w boksach i na stanowiskach – z impregnowanej kostki drewnianej, ułożonej na podkładzie betonowym ze spadkiem w kierunku kanalików ściekowych.
7. Usuwanie obornika – ręczne na wózek lub przyczepę kołową, z odwiezieniem na płytę gnojową lub na pole.
8. Odprowadzenie ścieków technologicznych (gnojówki) ze stajni przez dwa zagłębione kanaliki, usytuowane na obrzeżach korytarza paszowo–gnojowego do studzienek zbiorczych, a następnie do zbiornika gnojówki o pojemności około 10 m3. Dobowa ilość gnojówki – 11 litrów. Pojemność zbiornika bezodpływowego pozwala na zmagazynowanie gnojówki przez około 3 miesiące.
9. Wentylacja w budynku stajni – grawitacyjna. W pomieszczeniu głównym – szczeliny nawiewne w ścianach zewnętrznych, kanały wyciągowe drewniane w kalenicy, wyposażone w przepustnice. W dyżurce i paszarni – wywietrzaki dachowe.
10. Obiekty towarzyszące
Na terenie działki winny być zlokalizowane następujące obiekty:
- płyta gnojowa,
- zbiornik na gnojowicę.