CHARAKTERYSTYKA OBIEKTU

Budynek wolno stojący, parterowy, z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczony. Znajdują się w nim: pomieszczenie główne z 16 kojcami po 20 tuczników, z korytarzami paszowymi, kanałem gnojowym oraz paszarnia i dyżurka.
Usuwanie odchodów z kojców samospływem do kanałów gnojowych, skąd zgarniakiem na płytę gnojową.
Produkcja roczna tuczarni – ok. 850 tuczników (98 ton żywca).
Technologia wykonawstwa i materiały tradycyjne, stolarka typowa.
W projekcie ujęto niezbędne instalacje, w tym wentylację mechaniczną podciśnieniową.

KONSTRUKCJA

Fundamenty – betonowe, wylewane.
Ściany zewnętrzne – warstwowe ocieplone.
Strop – typu Teriva.
Więźba dachowa – drewniana.
Pokrycie – blachą fałdową powlekaną.

Powierzchnia zabudowy – 427,5 m²
Powierzchnia użytkowa – 739,6 m²
Kubatura – 2393,0 m³

Autor projektu – mgr inż. Aleksander Bońkowski

Projekt może być realizowany na terenie płaskim (spadek rzędu 0,5-1,0 %) na większości obszaru kraju.

ELEMENTY TECHNOLOGII

1. Tuczarnia przeznaczona dla gospodarstw rodzinnych specjalizujących się w chowie trzody chlewnej. Budynek dla 320 sztuk trzody ma poddasze użytkowe do przechowywania ściółki i paszy.
Tucz odbywa się w 16 kojcach po 20 sztuk. Do tuczu przeznacza się warchlaki o masie 20–25 kg. Przyjmując, że tucz od tej masy do masy końcowej (115 kg) trwać będzie 4,5 miesiąca, rocznie wyprodukuje się 853 tuczniki, co wyniesie ok. 98 ton sprzedawanego żywca wieprzowego rocznie.
2. Zwierzęta żywione są systemem „do woli”, z automatów paszowych, paszą pełnoporcjową sypką lub granulowaną, odpowiednio dobraną do wieku zwierząt. W każdym kojcu projektuje się alternatywnie zainstalowanie:
– 2 automatów jednostanowiskowych ze zraszaczem, dostarczających zwierzętom paszę papkowatą, lub
– 1 automatu 3–stanowiskowego, dostarczającego zwierzętom paszę suchą.
W pierwszym przypadku nie instaluje się dodatkowych urządzeń do pojenia zwierząt, natomiast drugie rozwiązanie wymaga zainstalowania w kojcach po 2 poidła smoczkowe.
3. Pasza może pochodzić z zakupu, bądź może być przygotowywana w gospodarstwie, z ziarna zbóż oraz odpowiednich komponentów białkowych i mineralno–witaminowych. Przyjmując, że w okresie tuczu zużycie paszy na jednego tucznika wyniesie 330 kg, roczne zapotrzebowanie na paszę (z uwzględnieniem 15 % rezerwy) wyniesie ok. 320 ton.
Przy przyjętym systemie utrzymania i żywienia zwierząt woda jest w zasadzie używana wyłącznie do pojenia trzody. Maksymalne dobowe zapotrzebowanie wynosi: 320 szt. x 12 l/szt. = 3840 litrów.
4. Usuwanie odchodów z kojców (do usytuowanego w osi podłużnej budynku kanału gnojowego) odbywa się samoczynnie („samospływem”). Posadzka legowiskowa kojców nachylona jest w kierunku kanału gnojowego ze spadkiem 8–10 %. Ruch zwierząt powoduje, że ściółka wyciągana przez nie z zasobników słomy przemieszcza się w kierunku kanału gnojowego, zbierając ze sobą odchody. Z kanału gnojowego obornik przemieszczany jest na zewnętrzną płytę gnojową za pomocą uniwersalnego usuwacza obornika.
5. Roczne zapotrzebowanie na ściółkę określa się na ok. 94 tony (320 szt. x 0,8kg/szt./dobę x 365 dni). Zastosowanie automatów paszowych ze zraszaczem, obniża to zapotrzebowanie o 20–30 %.
6. Pomieszczenia pomocnicze w budynku to:
– pomieszczenie paszarni, w którym można pomieścić podręczny magazyn zbóż i komponentów paszowych, zestaw rozdrabniająco–mieszający, magazyn gotowych pasz pełnoporcjowych, zbiornik pośredni i maszynownię paszociągu napełniającego automaty paszowe;
– tzw. dyżurka, pomieszczenie socjalne dla osoby obsługującej zwierzęta, miejsce przechowywania podręcznych narzędzi i sprzętu, środków weterynaryjnych itp.
7. Urządzenia i obiekty towarzyszące
7.1. Przy żywieniu paszami pełnoporcjowymi pochodzącymi z zakupu należy przewidzieć:
– 2 silosy paszowe o pojemności 20 m³ każdy (do okresowego składowania pasz luzem),
– 2 przenośniki ślimakowe długości 6 m do transportu pasz z silosów do paszarni.
7.2. Jeżeli pasza będzie sporządzana w gospodarstwie we własnym zakresie, należy przewidzieć:
– 3 silosy płaskodenne z możliwością przewietrzania ziarna, o ładowności 100 ton każdy,
– 3 przenośniki ślimakowe o długości 6 m do transportu ziarna z silosów do paszarni i napełniania zestawu rozdrabniająco– mieszającego.
7.3. Do składowania obornika przy tuczarni należy wykonać płytę gnojową o powierzchni 64 m², przyjmując składowanie półroczne i wysokość pryzmy 3 m.
7.4. Do przechowywania ścieków gnojowych przewidziano dwa zbiorniki bezodpływowe typu WB–6013 o pojemności 40 m3 każdy, opróżniane co 35 dni.