CHARAKTERYSTYKA OBIEKTU

Budynek wolno stojący, niepodpiwniczony. Zawiera pomieszczenie główne z 5 kojcami po 60 tuczników, korytarzem paszowym, paszarnią i dyżurką. Usuwanie obornika ładowaczem czołowym na ciągniku. Produkcja roczna ok. 800 tuczników (92 tony żywca). Technologia wykonawstwa i materiały tradycyjne, stolarka typowa.
W projekcie ujęto niezbędne instalacje, w tym wentylację mechaniczną podciśnieniową.

KONSTRUKCJA

Fundamenty - betonowe wylewane.
Ściany zewnętrzne - warstwowe ocieplone.
Dach - konstrukcja drewniana z dwuspadowych dźwigarów deskowych.
Pokrycie - blacha trapezowa.

Powierzchnia zabudowy – 362,5 m²
Powierzchnia użytkowa – 312,7 m²
Kubatura – 1740,0 m³

Autor projektu – mgr inż. Aleksander Bońkowski

Projekt może być realizowany na terenie płaskim (spadek 0,5-1 %) na większej części obszaru kraju.

INNE ZAŁOŻENIA PRZYJĘTE W PROJEKCIE:

– zaopatrzenie w wodę ze studni zlokalizowanej na działce lub z lokalnej sieci wodociągowej,
– odprowadzenie ścieków do szczelnego zbiornika bezodpływowego, zlokalizowanego na działce,
– obsługa będzie korzystała z urządzeń socjalno–sanitarnych zlokalizowanych w pobliskim budynku mieszkalnym.

ELEMENTY TECHNOLOGII

1. Tuczarnia przeznaczona dla gospodarstw rodzinnych, specjalizujących się w chowie trzody chlewnej. Budynek dla 300 sztuk trzody bez poddasza użytkowego. Tucz odbywa się w 5 kojcach (w układzie poprzecznym) po 60 sztuk. Do tuczu przeznaczone są warchlaki o masie 20-25 kg. Przyjmując, że tucz od tej masy do masy końcowej (115 kg) trwać będzie 4,5 miesiąca, to rocznie wyprodukuje się 800 tuczników, co wyniesie ok. 92 ton sprzedawanego żywca wieprzowego rocznie.
2. Zwierzęta żywione są systemem „do woli”, z automatów paszowych, paszą pełnoporcjową sypką lub granulowaną, odpowiednio dobraną do wieku zwierząt. W każdym kojcu projektuje się alternatywnie zainstalowanie:
– 5 automatów jednostanowiskowych ze zraszaczem, dostarczających zwierzętom paszę papkowatą, lub
– 3 automatów 3–stanowiskowych, dostarczających zwierzętom paszę suchą.
W pierwszym przypadku nie instaluje się dodatkowych urządzeń do pojenia zwierząt, natomiast drugie rozwiązanie wymaga zainstalowania w kojcach po 3 poidła smoczkowe.
3. Pasza może pochodzić z zakupu bądź może być przygotowywana w gospodarstwie z ziarna zbóż oraz odpowiednich komponentów białkowych i mineralno–witaminowych. Przyjmując, że w okresie tuczu zużycie paszy na jednego tucznika wyniesie 330 kg, roczne zapotrzebowanie na paszę (z uwzględnieniem 15% rezerwy) wyniesie ok. 304 ton.
Przy przyjętym systemie utrzymania i żywienia zwierząt w zasadzie woda jest używana wyłącznie do pojenia trzody. Jej maksymalne dobowe zapotrzebowanie wynosi: 300 szt. x 12 l/szt. = 3000 litrów.
4. W trakcie tuczu okresowo, co 2–4 dni, podaje się ściółkę (słomę) do kojców. Po zakończeniu tuczu i wyprzedaży zwierząt obornik usuwany jest z kojców przez drzwi (umieszczone w ścianie podłużnej) za pomocą ładowacza czołowego zamontowanego na ciągniku. Usunięty obornik ładuje się bezpośrednio na rozrzutnik obornika lub przyczepę. Nie zaprojektowano oddzielnego odprowadzania gnojówki ani przeznaczonych na nią zbiorników. Przyjęto, że całość gnojówki zostanie wchłonięta przez ściółkę.
5. Roczne zapotrzebowanie na ściółkę określa się na ok. 88 ton (300 szt. x 0,8 kg/szt./dobę x 365). Zastosowanie w procesie karmienia automatów paszowych ze zraszaczem obniża to zapotrzebowanie o 20–30 %.
6. Pomieszczenia pomocnicze w budynku:
– pomieszczenie paszarni, w którym można pomieścić: podręczny magazyn ziarna i komponentów paszowych, zestaw rozdrabniająco–mieszający, magazyn gotowych pasz pełnoporcjowych, zbiornik pośredni i maszynownię paszociągu napełniającego automaty paszowe,
– tzw. dyżurka, pomieszczenie socjalne dla osoby obsługującej zwierzęta, miejsce przechowywania podręcznych narzędzi i sprzętu, środków weterynaryjnych itp.
7. Urządzenia i obiekty towarzyszące, związane z tuczarnią
7.1. Przy żywieniu paszami pełnoporcjowymi z zakupu należy przewidzieć:
– 2 silosy paszowe o pojemności 20 m³ każdy (do okresowego składowania pasz luzem),
– 2 przenośniki ślimakowe do transportu pasz z silosów do paszarni.
7.2. Jeżeli pasza będzie sporządzana w gospodarstwie we własnym zakresie, należy przewidzieć:
– 3 silosy płaskodenne z możliwością przewietrzania ziarna, o ładowności 100 ton każdy,
– 3 przenośniki ślimakowe o długości 6 m do transportu ziarna z silosów do paszarni i napełniania zestawu rozdrabniająco– mieszającego.
7.3. Wzdłuż ściany zewnętrznej z drzwiami dwuskrzydłowymi (prowadzącymi do kojców) zaprojektowano utwardzenie terenu o szerokości 8 m – to przestrzeń do manewrowania ciągnikiem z ładowaczem czołowym i środkami transportu obornika.